avatar
Куч
56.80
Рейтинг
+19.88

Абдуазизов Дилшод Рустамович

Мақолалар

Тавалло

Кўнгил битиклари

Ҳар жонни асрасин Ўз паноҳида,


Қоқилмай яшасин ҳар битта инсон.


Қувончдан куйласин, кўз қароғида


Порласин бахт учун минг битта имкон.


 


Ғурурга тўлдирсин оналар кўксин


Дилбанди эришган бахт-саодати.


Оталар қаддини тоғдек тик тутсин


Мард, танти фарзандлар шахд-шижоати.


 


Ҳар ким ҳам меҳрдан топсин ҳаловат,


Муҳаббат борлиғин айласин сармаст.


Жигар-дўст, ёронлар бўлсин саломат,


Тилидан тушмасин шукр ҳар нафас.


 


Тинчликда бардавом бўлсин умримиз,


Ҳеч завол кўрмайлик, бўлиб соғ-омон.


Келажак – интиқдир, равон йўлимиз


Элитсин бизларни бахт қасри томон.


 


© Дилшод Абдуазизов,


2014 йил 15 март.

Болалик соғинчи

Кўнгил битиклари


Бошим қўйиб онам бағрига,


Ором олиб ётгим келади.


Тушимдамас, ўнгимда бир бор


Болаликка қайтгим келади.


 


Ялангоёқ чопиб тупроқда,


Дунёларни қани унутсам.


Шамолларга тенглашиб, мовий


Кўкда варрак мисоли учсам.



Қоғоз ва қалам

Кўнгил битиклари


Синдиринг қўлларим тутган қаламни,


Токи ўртамасин дилни ғам-андуҳ.


Ҳасратдан ёнмасин, эслаб аламни


Надомат чекмасин, бўзламасин руҳ.


Оппоқ қоғоз бағрин доғ этмасин-чун


Синдиринг, қолмасин бир дона қалам.


Тўкилсин бағрида беркиниб турган


Зулматга кўмирдек чўғ бўлган алам.


Майли, қолаверсин тахи бузилмай,


Ҳасратли ёзувлар эзмасин юзин.


Тирнамасин бағрин қаламнинг тиғи,


Оппоқ чеҳрасига босмасин изин.


Қалам тутган қадоқ қўлларга аста


Оппоқ қоғоз беринг, қаламни олиб.


Зора юракларга бахш этиб толеъ,


Ҳасратлар енгилса, нур бўлса ғолиб.

Қоғоз ва қалам

Кўнгил битиклари


Синдиринг қўлларим тутган қаламни,


Токи ўртамасин дилни ғам-андуҳ.


Ҳасратдан ёнмасин, эслаб аламни


Надомат чекмасин, бўзламасин руҳ.


Оппоқ қоғоз бағрин доғ этмасин-чун


Синдиринг, қолмасин бир дона қалам.


Тўкилсин бағрида беркиниб турган


Зулматга кўмирдек чўғ бўлган алам.


Майли, қолаверсин тахи бузилмай,


Ҳасратли ёзувлар эзмасин юзин.


Тирнамасин бағрин қаламнинг тиғи,


Оппоқ чеҳрасига босмасин изин.


Қалам тутган қадоқ қўлларга аста


Оппоқ қоғоз беринг, қаламни олиб.


Зора юракларга бахш этиб толеъ,


Ҳасратлар енгилса, нур бўлса ғолиб.

Дарвоза

Кўнгил битиклари

Ҳар хонада дарвоза бор, эшик бор.


Билмоқ лозим ҳикматини шубҳасиз:


Кутиб турмоқ керакдир қоқиб уч бор


Эшик зулфин, кирмай ҳеч бир изнсиз.


Суннат эрур, амал қилмоқ вожибдир,


Ўзин мўмин деб билгувчи инсонга.


Шундай экан, ақал бир бора қоқинг,


Кирмоқ истар экансиз кўнгил-жонга!


 


© Дилшод Абдуазизов, 2013 йил

Дақиқа қадри

Мушоира

Қумсоатни кузатганмисиз,


Тўкилишин минглаб зарралар?


Бир-бирига йўл бермай, тўзиб,


Умримизни аста арралар...


 


Бемор бўлса, юрак урса тез,


Соғлиқ дебон югурар чунон.


Ташвиш келса, топар чорасин –


Беҳаловат яшолмас инсон.


 


Йўқотса-чи бойлик, пулини,


Олиб кетса ё кимдир молин,


Йўлин топар, қадри баланд-да –


Кечиб бўлмас, тутар уволи!


 


Нечун сира бермас эътибор,


Зарраларнинг қадри йўқми ё?


Ахир унда кетар миллионлаб


Дақиқалар жо бўлган дунё!


 


Йўқотилган ҳар бир неъматни


Қайтармоққа қодирмиз мудом – 


Уриб турса тин билмас юрак,


Тарк этмаса танимизни жон.


 


Аммо қандай улгурармиз, айт,


Қайтармоққа ўтган кунимиз?


Фурсат бўлмас, ва бошқа имкон –


Қайтмас сира, фоний – умримиз. ©

Миллиардер ит

Блог им. dilshodra

Миллиардер ит


(девонасифат миллиардерларнинг “меросхўр”ларига бағишлов)


 


Ажойибдир бу дунёнинг ишлари,


Ҳикматига ақл доим қолар лол.


Мароқлидир ҳаттоки миш-мишлари,


Кулавериб қолмас танда ҳеч мажол.


 


Нима эмиш: итга қолибди мерос,


“Миллиардер”миш, энди – жаноби олий.


Хизматида миллионерлар шай эмиш –


Кутармишлар итдан фармони олий.


 


Нонуштага тортилармиш қўй гўшти,


Барра эмиш – тушлигига дастурхон.


Калорияли бўлмоғи шартмиш яна


Кечки овқат – илик тўла устихон.


 


Уйқуси-чи, ҳузур-ҳаловатга бой,


Тин олсин деб, ҳатто, алла айтарлар.


Шифокорлар жонин бериб жабборга,


“Миллардер”нинг қон босимин ўлчарлар.


 


Сайр этмоқни этса агар ихтиёр,


Саф тортишиб турар юзта соқчиси.


Лимузинми, Хаммер ёки Ролс-ройс


Эшик очиб, тек турар ҳайдовчиси.


 


Кўнгли тусаб қолса агар дунёни,


Тайёр эмиш кема, ҳам пароходи.


Ё учмоққа жазм этаркан, не ҳолки,


Кутар уни Боинг ё вертолёти.


 


Ҳамма унинг боши узра парвона,


Армони йўқ ё бир ками дунёда.


Кўринг, бугун ҳатто итларнинг қадри


Инсонлардан бўлса энди зиёда.


 


“Миллиардер”-чи, бой эканин биларми,


Қўл узатса, етишини не жойга?


Ҳашам унга нима ҳақда сўзлашин


Ё берухсат киришин ҳар саройга?!


 


Ўз ҳолини билмас кўппак, бечора,


Унга не наф, борми бойликдан сурур?


Итин меросхўр қилган, эй девона,


Етмабди-да сенга ақл ва ғурур!


 


Ибратлидир бу дунёнинг ишлари,


Инсон ақли лол қолар ҳар қадамда.


Бойлик бериб, бироқ ақл бермаса –


Бадбахтлик шу, дунё ўзи бир кам-да! ©

Яшашни ўрганинг капалаклардан...

Блог им. dilshodra

Сенга ким ўргатди,


Айтгин капалак,


Дунёда яшашни, доим шод бўлиб?


“Бир кунлик” умрингни этмайсан ҳалак,


Юрагинг пок юрар қувончга тўлиб.


(fikr.uz сайтида Albatros никли Комилжон Аслоновнинг изоҳидан)


 


   Ажойиб сатрлар…


   Дарҳақиқат, капалаклардан ҳам беозор, беғубор мавжудот борми дунёда?! Гулзор аро қувнашиб-қувлашиб юрган капалакларни кўришдан ҳам мароқли, ҳузурбахш лаҳзалар бормикан дунёда!


   Бу нафис ҳашаротлар ҳақида фикр юрита туриб, беихтиёр Қуръони каримдаги сатрлар ёдга тушади. “Албатта, бунда ақл эгалари учун ибратлар бордир”, деб бот-бот такрорлайди Аллоҳ ўзининг каломида.


   Ана шу нозик хилқатнинг саноқли кунларгина давом этадиган ҳаёти қанчадан-қанча ҳикматга бой. 3-4 кун, нари борса 20 кунгача чўзиладиган умри давомида ер юзининг энг манзарали жойларини ўзига макон тутади. Ҳаётдан фақат қувонч излайди, яхшилик кутади. Қайғу-алам, ҳасад-изтироб унга бегона.


 


   Не учун мен қувонмай, ахир,


   Кўз очдим-ку гўзал оламда.


   Сийламоқда беғубор осмон,


   Чин маконим – гул, чаманзорда.


 


   Нечун менга ғам-андуҳ, алам?


   Ором бермас изтиробларим.


   Шу бир лаҳза умрим ичида


   Азиз – бошим, бахт эрур – борим!


 


   Биз инсонлар-чи? 20, 30, 40, 50, 70, 90 йил яшаймиз. Аммо умримизни афсус-надоматга, фарёду фиғонга, норизолик ва қайғуга топширамиз. Аммо сира ўйлаб кўрмаймиз: ана шу нохуш ҳолатлар азиз умримизни беҳуда сарфлашга, сония сайин ўтиб бораётган бахтимизни бахшида этишга арзирмикан?


   Атрофимиздаги миллионлаб бахтли онлар, ҳузурбахш неъматларни кўрмаган кўзимиз, онгимиз ана шу арзимас, оний воқеаларни, нохуш дилхираликларни бир умрга қалбимиз тубига ўйиб ёзиб қўяди. Наҳот, ўз умримиз илдизига ўзимиз болта ураётганимизни ҳис этмасак?!


 


   Қўлга олиб илоҳий қалам


   Коинотга ранг бермиш Холиқ.


   Саноғи йўқ неъматлар ичра


   Ерни айлаб жаннатий борлиқ.


 


   Инсон зотин яратиб, уни –


   Ноиб этмиш ерда Ўзига.


   Илоҳий руҳ жо этиб қалбга,


   Ҳокимликни берди сўзига.


 


   Энди недан танг инсон ҳоли,


   Не савдолар бахтдан айирмиш?


   Борлиқ ичра борлиқ эканин –


   Хотиридан нелар ўчирмиш?


 


   Нечун қувонч тарк этмиш уни,


   Бахтсизлигин илдизи қайда?


   Наҳот, билмас инсонлик ўзи


   Буюк бахтдир кўҳна дунёда!


 


   Не қиларди инсон – тақдири


   Капалакдек ночор бўлганда?


   70 йиллик “бахтсиз” ҳаёти


   7 кунлик бўлиб қолганда?!


 


   Қани эди, инсон боласи ўз умрининг ўлчови ана шу бир кунлик капалак умрига тенг эканлигини ҳис эта олса! Юз йил яшаган одам ҳам умри сўнгида босиб ўтган йўлини бир кунга қиёслашини кўпчилигимиз эшитганмиз-ку, ахир!


   Капалаклардан ўрнак олайлик. Бахт ичра бебахт яшамайлик! Илоҳий хитобда айтилганидек, ҳар бир ишда “ақл эгалари учун оят-ибратлар бордир, албатта”...


 


Дилшод Абдуазизов


Манба: dilshodra.blogspot.com/2013/05/blog-post.html

Комилликка интилиб...

Блог им. dilshodra

Нарвон юқорига чиқиш учун керак,


пастга сакраб тушса ҳам бўлади.


(шахсий кузатишларимдан)


 

Инсон асли шундай яралган – содда, беғубор гўдак бўлиб дунёга келади ва ўсиб-улғайиб, қариб-қартайиб дунёни тарк этади. Кичикликдан – катталикка, соддаликдан – мураккабликка, оддийликдан – комилликка…


 


Ҳар бир нафасда юксалиш бор. Ҳеч бўлмаса, вақт мезони бўйича.


 


Аллоҳ таоло инсонни азизу мукаррам қилиб яратиб, уни ердаги ўзининг халифаси этиб танлаган экан, ана шу илоҳий иродага муносиб бўлиш ҳар биримизнинг бурчимиз эмасми?!


 


Модомики инсон фитратида шундай хусусият бор экан, нима учун камолот сари интилмаслик керак?


 


Мукаммаллик нафақат жисман ёинки маънан бўлиши лозим, балки ҳар бир ўйлаган фикримиз, босган қадамимиз, қилган ишимиз шунга монанд бўлиши жоиз. Қай бир соҳа бўлишидан қатъи назар –  агарчи унда хоҳ бевосита, хоҳ билвосита инсон иштироки бор бўлса – мукаммалашиб бориши мақсадга мувофиқдир. Ҳолбуки, инсон ақлу-заковоти, хоҳиш-истакларидан холи нарсанинг ўзи йўқ бу дунёда!


 


Бефарқлик, бепарволик тараққиёт кушандасидир, камолотнинг заволидир.


Ҳаётимиз янада тўкин ва фаровон бўлиши, ақлимиз теран, фикримиз ўткир бўлиши, қалбимиз ором олиб, руҳимиз юксакларда парвоз этиши учун ҳар биримиз масъулмиз.


 


Комилликка интилиш яхши ният, яхши мақсад, журъат ва қатъият, яхши ҳаракат ва ҳамфикр жамоат биландир. Ана шундагина ютуқларимиздан қувониб, хатоларимизни биргаликда тузатиш имкони бўлади.


 


Оломон эмас, халқ бўлиб, фақат эзгу мақсадлар, эзгу ғоялар атрофида бирлашиб, ўзбек деган, башар фарзанди деган юксак номга муносиб бўлиб яшаш барчамизнинг олий мақсадимиз бўлишини истар эдим...


 
Дилшод Абдуазизов

Манба: dilshodra.blogspot.com/2013/04/blog-post_3519.html

Республикамиздаги ҳақиқий бизнес муҳити қандай баҳолаган бўлардингиз?

Блог им. dilshodra
Халқаро Молия корпорациясининг "Бизнесни юритиш 2013" рейтингида Ўзбекистон 185 давлат орасида 154-ўринни эгаллади. Шу билан бир вақтда, Британиянинг Maplecroft консалтинг компанияси томонидан 5 декабрда эълон қилинган халқаро рейтингда Ўзбекистон энг қулай ишбилармонлик муҳитига эга 30 давлат қаторига киритилди. Хўш, Сиз уни қандай баҳолаган бўлардингиз?