топик, блог, фотосет ёки йўналтиргич яратиш

Рейтинг
+47.41
avatar

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"

Батафсил

Юрт фидойилари хотираси – қалбларда барҳаёт

Жамият
Аждодлар хотирасини ёд этиб, эзгу ишларини давом эттириш, юртимиз тинчлиги ва равнақи йўлида хизмат қилган кексаларга алоҳида ҳурмат-эътибор кўрсатиш халқимизга хос азалий қадриятга айланган. Айниқса, иккинчи жаҳон урушида ҳалок бўлган юртдошларимиз хотирасини ёд этиш, оловли жанггоҳлардан омон қайтган, оғир кунларни сабр-бардош билан енгган

Qahramonlik, burch va fidoiylik – mangulikka daxldor jasorat!

Жамият
«Inson, millat va xalq tarixiy xotira tuyg’usi bilan barhayotdir. Xotira kechagi o’tmishni, ajdodlar o’gitini milliy merosimizni anglatib turuvchi muqaddas kitob zarvaraqlaridek hayotimizni yoritib turadi. Qadr insonni yuksaklikka ko’taradi, uning faoliyatiga, orzu intilishlariga, maqsad-maslaklariga olijanoblik bag’ishlaydi»  degan edi O’zbekiston Respublikasining Birinchi Prezidenti Islom Karimov.
Darhaqiqat, ajdodlar xotirasini yod etish muqaddas burch. Ana shunday osoyishta kunlarda Davlatimiz rahbarining urush qatnashchilariga, keksa avlod vakillariga g’amxo’rligining ifodasi sifatida joriy yil 4-apreldagi Qarorini ta’kidlashimiz lozim.
Ehtirom namunasi sifatida joriy yilning  18-aprel kuni Navoiy viloyati

Қондошлик ришталаридан кучлироқ муҳаббат

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
Қондошликришталаридан
кучлироқмуҳаббат
 Аёл… Муҳаббатга тўла ҳаёт йўлларининг чинакам соҳибаси. Аёл – меҳр илдизларини юрагининг меҳробидан олиб, фарзандига тута олган фаришта. 
Бугунги ҳикоямиз тақдирига УлуғВатан уруши ёзилган барча онахонларимизга бағишланади.
УлуғВатан уруши йилларида “қорахат” келмаган

Қатағон қурбони бўлган ватандошларимизнинг номларини мустақиллик йилларида тикланиши тарихига бир назар

Жамият

Ўзбек халқининг етмиш тўрт йиллик ҳаёти собиқ иттифоқ тузумининг зуғуми остида кечди. Қатағон сиёсати шўро тузуми мафкурасининг асосини ташкил қиларди. Тилга, ёзувга, эътиқодга, миллатларнинг ўтмишию қадриятларига қарши қўйилган эди бу сиёсат. Улкан сарҳад бўйлаб ёйилган салтанатда фақат бир хил тилда сўзлашиш, бир хил ёзувда ёзиш талаб этилар, миллат ҳақида сўз ҳам бўлиши мумкин эмасди.

Встреча студентов и руководства Филиала МГУ им. М.В.Ломоносова в г. Ташкенте с пациентами Республиканского пансионата ветеранов войны и труда накануне Дня памяти и почестей.

Жамият
9 мая — день памяти и почестей

В яркий, запоминающийся праздник вылилась встреча студентов и руководства Филиала Московского государственного университета имени М.В.Ломоносова в городе Ташкенте с пациентами Республиканского пансионата ветеранов войны и труда накануне Дня памяти и почестей.


Исполнительный директор Филиала Э.М.Сайдаматов от

Ватан эркинлиги учун ўз жонини қурбон қилганлар хотираси ҳамиша барҳаёт

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
Ўтганларнинг хотирасига бош эгиш, уларнинг руҳини шод этиш ҳар биримизнинг муқаддас бурчимиз. Мамлакатимизда Президентимиз фармони билан 9 май — Хотира ва қадрлаш куни сифатида нишонланаётгани уруш қатнашчилари ва ногиронларига кўрсатилаётган беҳад ҳурмат-иззатнинг ёрқин намунасидир
 
Бугунги тинчлик дориломон кунларнинг шу маънода ҳам қадрига етишимиз керак. Минг афсуски, ҳозир ҳам қаерлардадир қирғинбарот урушлар, келишмовчиликлар давом этаяпти. Шукрлар бўлсинки, юртимиз тинч, осмонимиз мусаффо.

Mening bobom va buvim mahallamiz faxri

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
                                                                                          Reja:
1.Qarisi bor uyning-parisi bor.
2.Bobomning o’gitlari.
3.Keksa insoni bor xonadon doim bo’lar farovon.
                                                                                                            Har qanday jamiyatning yoshi ulug’
                                                                                                             odamlarga bo’lgan e’tibori va g’am-
                                                                                                              xo’rligi uning madaniy darajasini
                                                                                                              belgilaydi, desak, yanglishmagan bo’-
                                                                                                              lamiz.
                                                                                                                                  Islom Karimov
             Yoshi ulug’larga izzat-ikrom ko’rsatish, ularni ardoqlash xalqimizning ezgu fazilatlari sirasiga kiradi.Ayniqsa,ota-onani hurmatlash, ular keksayganda g’amxo’rlik qilish har bir farzandning insoniy burchi sanaladi.Bu holat Konstitutsiya-mizda ham o’z aksini topgan.                                                                                                                                                                      
             Yurtimizda yosh avlod ta’lim-tarbiyasiga, ularning sog’lom va barkamol bo’lib yetishishiga katta e’tibor qaratilmoq-da. “Yoshlar bizning kelajagimiz” deymiz.Bu juda to’g’ri fikr.Har bir yurtning, millatning ertasini har jihatdan sog’lom,barkamol yoshlar hal etadi.
              Biroq keksalarimiz ham bizning kelajagimizdir.Chunki keksalik har bir insonning qismatida bor.Bugun qarilik gash-tini surayotgan keksalar ham bundan bir qancha yillar oldin navqiron yigit-qizlar bo’lishgan,bugungi tinch-totuv,farovon kunlarimiz uchun qaysidir ma’noda o’z hissalarini qo’shishgan.
              Shu bois bu yurtda keksalar hamisha izzat-ikromda bo’lib keladilar.Har bir to’y-hasham oldidan kattalardan maslahat so’raladi.Uzoq safarlarga chiqish oldidan,albatta, yoshi ulug’lardan duo olinadi.Davrada keksalar bo’lsa,ulardan oldin taomga qo’l uzatilmaydi,kattalar fotiha o’qimay turib,davradan turib ketilmaydi.
              Biz ham oilada bobom va buvim bilan yashaymiz.Ular bizning oilamiz tayanchi,maslahatgo’yidirlar.Bobom va buvimni Vang’ozida hamma taniydi va hurmat qiladi.Ular ta’lim sohasida faoliyat yuritganlar.Ularning minglab shogirdlari bor,har doim xalq xizmatida yurganlar.Hozirda nafaqa gashtini surmoqdalar.
             Bobom Shavqiyev Savriddin uzoq yillar fuqarolar yig’ini raisi,mahalla oqsoqoli vazifalarida ishlaganlar.Bobom dono, serg’aryat,ishning ko’zini biladigan inson.Nafaqaga chiqqan bo’lasalarda,hozir ham qishloqdoshlar u kishining oldiga maslahat so’rab kelishadi.Mahallada to’y bormi,azami,boringki,har bir masalada bobom bosh-qosh.Bobom har sohada ilg’or ,u kishi bog’dorchilik ishlariga ham qiziqadilar.Har tong sahar turib hovlidagi mo’jizagina bog’da mehnat qiladilar.Hovlida har xil navli daraxtlar,25ga yaqin gul navlari bor.Mahalladoshlarga ham nihollar,gul urug’lari tarqatadilar. Bizlarni ham shu ishlarni o’rganishga da’vat qiladilar.
                Menga bobomning qat’iyatliklari,donoliklari juda yoqadi.Chunki bobom qaysi masalada fikr yuritsalar,shu gaplari to’g’ri chiqadi. Bobom doim biz nabiralarga:”inson hech qachon birovga bog’liq bo’lib qolmasligi kerak,o’z oldiga aniq maqsad qo’yib,shuni ko’zlab harakat qilishi kerak.Insonlarga yordaming tegsin,ammo zararing tegmasin”,-degan gapni ko’p uqtiradilar.
            Buvijonim ham muloyim va bolajon inson.Qishloq ayollari u kishini har doim yo’qlab,maslahat so’rab kelishadi. Buvim juda chevar.U kishi to’qigan,tikkan bezaklar xonamizni bezab turadi.Hayot buvim va bobomni ko’p sinovlardan o’t-kazgan.Men buni onamning hikoyalaridan bilib olganman.Ularning sabr-toqati va matonatlariga doimo qoyil qolaman. Bobom va buvim bor ekanlar,oilamiz doimo tinch-xotirjam.
            Bobom bizga ko’p hikoya va rivoyatlar aytib beradilar.Menga bobomning inson hayoti haqidagi bir rivoyatlari juda yoqadi.Uni tez-tez eslab turaman.Emishki,bir cho’pon sekin-sekin yo’l bosib,dala,tepa-qir oshib,suruv ortidan borarkan, yo’lda bir otaxonning uchratibdi.Salomim javobsiz qolibdi cho’ponning.Qariya na salom beribdi,na alik olibdi-tuyqus savol beribdi:
              — Ey qo’yboqar, huv olisda ko’ringan qishloq nomi nima?
              — Tinchtepa,-deb javob qilibdi cho’pon.
              — Men juda uzoqdan keldim.Yashash uchun joy qidiryapman.Bu qishloq odamlari qanday?
               — Siz yashagan yurt kishilari qanday edi,issiq joyingizni tashlab kelibsiz?
              — Qo’y yaramni yangilama,-deb noliy boshlabdi qariya.-Ularni eslasam …
              — Ovora bo’lib kelibsiz,-debdi cho’pon.-Bu qishloq odamlari ham xuddi yurtingiz kishilaridek…
                     Chol:”Xudoga shukr,yaxshiyam so’raganim,naq baloga duch kelarkanman.Nomini qara-ya,Tinch tepa emish…” deya javray-javray ortiga qaytibdi.
                     Oradan bir hafta o’tibdi.Tasodifni qarang,cho’pon yana o’sha joyda boshqa otaxonga duch kelibdi.Salom beribdi.Otaxon alik olgach,gap boshlabdi:
-          Bolam, uzoq o’lkadan keldim.Yangi joylarni ko’ray,yangi insonlar bilan tanishay,deb chiqdim.Ko’rinib turgan qishloqning oti nima,odamlari qanaqa?
      Cho’pon qishloq nomini aytibdi va quvlik bilan so’rabdi:
— Siz yashagan joyning odamlari qanday,-yaxshimi yoki yomonmi?Agar yaxshi bo’lishsa edi,yurtingizni tashlab  kelmasdingiz …
— Unaqa dema,bolam.Bu olamda ulardan yaxshisi bo’lmasa kerak.Yurtdoshlarim hammasi tilla odamlar,zo’rg’a tashlab keldim.Qani,qishlog’ingdan gapir.
             Cho’ponning yuzida tabassum balqibdi:
— Odam boshqalarga o’zidan o’zidan,qalbidan kelib chiqib baho beradi,o’zi qanday bo’lsa,boshqalarni ham shunday o’ylaydi.Qishloqdoshlarim ham yurtdoshlaringiz bilan bir xil,otaxon.Qishlog’imizgam,qishlog’ingizga xush kelibsiz!
            Rivoyatdan xulosa shuki,sen atrofdagilar bilan qanday munosabatda bo’lsang,senga ham shunday javob qaytadi.aytishadi-ku,”O’zing yaxshi-olam yaxshi”.
            Keksa otaxon-u onaxonlar yonimizda borligi ulu’g ne’mat,duolari esa barokat ekanini his etib yashashimiz va ularning hurmatlarini joyiga qo’yish burchimiz.
           Keksalarimiz hayot tajribalarini yoshlarga o’rgatib,ko’rgan-kechirganlarini so’zlab,nasihatlarini aytib yashashlariga imkon berishimiz zarur.Shunda ular jamiyat uchun kerakli inson ekanliklarini anglashadi,yashash uchun umidlari kuchayadi.Qarisi bor uyning-parisi bo’ladi.Zero,keksalar duosini olganlarning martabasi doim ulug’ bo’ladi,xonadonlari fayzga to’ladi. 
                 8-“a”sinf o’quvchisi
                 Davronova Munisaning
                 yozgan inshosi.
 
                Navoi viloyati Qiziltepa tumani 5-maktab 

Mening bobom va buvim mahallamizning faxri

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
                  Reja :  
  1. Keksalarni e’zozlash yili .
  2. Mahallamizda keksalarning o’rni .
  3. Bobomning o’gitlari .
  4. Bobomning hayotimizga tutgan o’rni .
 
           Har qanday  jamiyatning yoshi ulug’ odamlarga bo’lgan e’tibori va g’amxo’rligi uning madaniy darajasini belgilaydi, desak, yanglishmagan bo’lamiz. Soddagina o’zbekona qilib aytganda, keksalarga hurmat- ehtirom, mehr-oqibat ko’rsatish ma’naviy hayotimizning tom ma’noda ajralmas qismiga aylangan.
     Bir o’ylab ko’raylik, “ Qarisi bor uyning parisi bor “, “ Qariyalar – xonadonimizning fayzi va farishtasi “ degan maqol va hikmatli so’zlarimizda qanday chuqur ma’no bor.
      Haqiqatdan ham, qaysi xonadonda nuroniy otaxon yoki onaxon bo’lsa, bu oilada albatta, fayzu baraka, farovonlik, ahillik bo’lishini barchamiz yaxshi bilamiz. Shu bois bugun turli sohalarda erishayotgan yutuqlarimizda ota-onalarimiz, mo’tabar qariyalarimizning  unutilmas va ulkan xizmati borligini, biz ular oldida umrbod qarzdor ekanimizni unutmasligimiz, qo’limizdan kelganicha ularning og’irini yengil, umrini uzoq qilishni o’zimizning insoniy burchimiz, deb bilishimiz lozim.
       Vatanimizning musaffo osmonini asrashda, har qanday ofatlarni ostonamizga yo’latmaslik, ona yurtimizni fashizm balosidan himoya qilishda keksa avlod vakillarining qanday jasorat ko’rsatgani, front ortida mehnat qilib, g’alabaga munosib hissa qo’shganini mamlakatimizni tiklash, uning ham harbiy, ham iqtisodiy, ham madaniy-ma’naviy salohiyatini oshirishda nuroniy keksalarmiz namoyon etgan fidoiylikni biz hamisha katta minnatdorlik bilan eslaymiz .
        Prezidentimiz Islom Karimov kirib kelayotgan yangi  2015 – yilni mamlakatimizda “ Keksalarni e’zozlash “ yili deb e’lon qilishni taklif etdi.
        Ma’lumotlarga ko’ra O’zbekistonda 68000 nafar II – jahon urushi qatnashchilari va mehnat faxriylari istiqomat qiladi. Ularga hukumatimiz tomonidan ko’rsatilayotgan g’amxo’rlik ko’lami yil sayin oshib bormoqda.
        O’zbekiston Respublikasi fuqarolari 1941-1945 – yillaridagi urush va mehnat fronti faxriylarini “ II – jahon urushidagi g’alabaning 70 yilligi “Esdalik yubiley medali bilan mukofatlash to’g’risidagi farmoni e’tiborning yana bir namunasidir.
         O’zbekiston Respublikasi Prezidentining 1992-yil 12-sentyabrdagi Farmoniga ko’ra yurtimizda “Mahalla” xayriya jamg’armasi tashkil etildi. Bizning mahallada ham shunday xayriya jamg’armasi tashkil etilgan. Yolg’izlarning holidan xabar olinadi, nochorlarga g’amxo’rlik qilinadi, qayerda qariyalar bo’lsa xabar olib kelinadi. 9-may kunlari sovg’a salomlar, guldastalar olib, xabar olib turiladi. Qariyalar uchun mahallamizda bayramlar o’tkazib turiladi. 1941-1945 – yillari urushga qatnashgan ko’plab yoshi ulug’ keksalarimiz bor.Ularni 9- may kuni tabriklaymiz, hollaridan xabar olamiz. Ular bilan suhbat qilamiz. Bo’lib o’tgan voqealar bilan ,biz bilan  o’rtoqlashadilar .Yana boshqa keksalarni ham holidan xabar olib turamiz. Ular bilan suhbatda hech qachon zerikmaymiz, maroq bilan tinglaymiz. Ularga o’xshashni hammamiz ham orzu qilamiz.
           Men bobom bilan bo’laganimda  ular bilan suhbatda bo’laman. Bobom o’z hayotlarida ko’rgan qiyinchiliklarini so’zlab beradilar. O’sha paytda bo’lgan qiyinchiliklarni, urushlarni, ocharchilik paytlarini gapirib beradilar. Bobom  shu zamonamizga, tinchligimizga, osoyishta kunlarimizga shukrona bildiradilar. Prezidentimizga mingdan-ming rahmat aytadilar. Bizlarga ham shunday diyorimizni asrab-avaylashimiz kerak ekanligini uqtiradilar. Men bilan suhbatda do’stlarim kimligini so’raydilar. Maktabda ustozlaringga mehribon bo’l, “Kattaga hurmatda, kichikka izzatda bo’l”  deb doim ta’kidlaydilar.
            Mening katta bobom ham mahallamizning yetuk insonlaridan biri hisoblanardilar. Bobomning ismlari Muhriddin Majiddinov bo’lganlar. O’zbekistonda xizmat ko’rsatgan artist va sa’nat arbobi edilar. Mulla To’ychi Toshmuhammedov nomli musiqa va drama teatri direktori bo’lganlar. Bobom 1967-yil “O’zbekistonda xizmat ko’rsatgan artist” unvoni va     “Mehnat faxriysi” ordenini olganlar. Bobom juda muruvvatli edilar. Ularning xotirasini abadiylashtirish maqsadida u kishi yashagan ko’cha Muhriddin Majiddinov nomi bilan ataladi. Oilalari juda yaxshi bo’lgan. Aytishganlariday: “ Oilasi yaxshining farzandi ham yaxshi bo’ladi “. Bobomning amakilari II-jahon urushi qatnashchisi bo’lganlar. Men bobomga judayam havas qilaman. Bobomga o’xshagim keladi. Bobomning yo’llarini davom ettirmoqchiman .
             Bugun faxriylarimizning hurmatini joyiga qo’yish, har qaysi keksa odamning yuragiga yetib borish, ko’nglini ko’tarish, shu bilan birga ularning hayotini mazmunli qilish yo’lida olib borayotgan ishlarimizni kuchaytirish, samarasini oshirish zarur. Bu yo’lda biz yoshlarning o’z burchimiz va vazifalarimiz bisyor.
 
 
 
 
 
 
 
                                               Qarshi shahar 
                                    32-umumiy o’rtata’lim maktabining
                               9-“G”sinf o’quvchisi Ruyiddinova Malika
   2000-yil 1- yanvar kuni tug’ilgan.
   Qo’rg’oncha mahallasi Hurriyat ko’chasi
 
50-uyda istiqomat qiladi .

9 май хотира ва қадрлаш куни

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
 
Аждодларни хотирлаш ва кексаларни эъзозлаш,  улуғ қадрият хисобланиб, бу борада мамлакатимизда жорий йилни “Кексаларни эъзозлаш йили”деб эълон қилиниши ёши улуғ, нуронийларга бўлган ҳурмат этиборнинг юксаклиги наъмунасидир. 9 май юртимизда кенг миқёсда “Хотира ва қадрлаш куни” катта тантаналар билан нишонланиб 1941-1945 йиллар уруш ва мехнат фронтида тинчлик учун курашиб ҳалок бўлган жасур ва матонатли ўғлонлар ҳотираси ёд этилади ҳамда уруш ва меҳнат фронтида жасорат кўрсатган  нуронийларимиз эъзозланиши халқимизга хос қадриятлар  кўзгуси саналади.

Нуронийларга ғамхўрлик кўрсатиш, уларни ҳолидан ҳабар олиш, сифатли тиббий хизматлар кўрсатиш Тошкент тиббиёт академиаси анъаналарига айланган. “Хотира ва қадрлаш куни”ни муносиб кутиб олиш ва нишонлаш мақсадида Жорий йилнинг 7 май куни Тошкент тиббиёт академияси II Клиника  “Хотира боғи”да байрам тадбири бўлиб ўтди. Тадбирга    1941-1945 йиллар  уруш ва мехнат фронти фаҳрийлари, нуронийлар,  Афғон  уруши қатнашчилари  таклиф этилди. Тадбирни Тиббиёт академияси ректори Ш.И.Каримов очиб берди ва йиғилган фаҳрийларга   ўз миннатдорчилигини билдириб ўтдилар. Тадбир давомида Уруш ва меҳнат фронти фаҳрийлари, нурониййлар, Афғон уруши қатнашчиларига байрам дастури тақдим этилди.Юртимизнинг бугунги тинч-осойишта ҳаёти учун жасорат кўрсатиб фидо бўлган ватандошларимиз хотирасини ёт этиш энг олий вазифамиздир. Зеро  “Инсон азиз, хотира-муқаддас”

9 май хотира ва қадрлаш куни

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
 
Аждодларни хотирлаш ва кексаларни эъзозлаш,  улуғ қадрият хисобланиб, бу борада мамлакатимизда жорий йилни “Кексаларни эъзозлаш йили”деб эълон қилиниши ёши улуғ, нуронийларга бўлган ҳурмат этиборнинг юксаклиги наъмунасидир. 9 май юртимизда кенг миқёсда “Хотира ва қадрлаш куни” катта тантаналар билан нишонланиб 1941-1945 йиллар уруш ва мехнат фронтида тинчлик учун курашиб ҳалок бўлган жасур ва матонатли ўғлонлар ҳотираси ёд этилади ҳамда уруш ва меҳнат фронтида жасорат кўрсатган  нуронийларимиз эъзозланиши халқимизга хос қадриятлар  кўзгуси саналади.

Нуронийларга ғамхўрлик кўрсатиш, уларни ҳолидан ҳабар олиш, сифатли тиббий хизматлар кўрсатиш Тошкент тиббиёт академиаси анъаналарига айланган. “Хотира ва қадрлаш куни”ни муносиб кутиб олиш ва нишонлаш мақсадида Жорий йилнинг 7 май куни Тошкент тиббиёт академияси II Клиника  “Хотира боғи”да байрам тадбири бўлиб ўтди. Тадбирга    1941-1945 йиллар  уруш ва мехнат фронти фаҳрийлари, нуронийлар,  Афғон  уруши қатнашчилари  таклиф этилди. Тадбирни Тиббиёт академияси ректори Ш.И.Каримов очиб берди ва йиғилган фаҳрийларга   ўз миннатдорчилигини билдириб ўтдилар. Тадбир давомида Уруш ва меҳнат фронти фаҳрийлари, нурониййлар, Афғон уруши қатнашчиларига байрам дастури тақдим этилди.
 
Юртимизнинг бугунги тинч-осойишта ҳаёти учун жасорат кўрсатиб фидо бўлган ватандошларимиз хотирасини ёт этиш энг олий вазифамиздир. Зеро  “Инсон азиз, хотира-муқаддас”

Mening bobom va buvim mahallamiz faxri

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
                             Mening bobom va buvim-mahallamiz faxri
                                                    Reja:
1.Og’ir o’tmishimiz tirik guvohlari.
2.Bir so’zda-bir olam ma’no.
3.E’zoz qilgan e’zoz topadi.
                                              “Ma’lumki, o’zlikni anglash milliy ong va tafakkurning ifodasi,
                                                avlodlar o’rtasidagi ruhiy – ma’naviy bog’liqlik orqali namoyon
                                                bo’ladi”.
                                                                                                             (Islom Karimov)
       “Bir bor ekan, bir yo’q ekan “, bu so’zlarni eshitganimizda qalblari ezgu umidlarga to’la bobo-yu buvijonlarimiz yodimizga tushadi. Ular bizga ko’plab rivoyatlar, ertaklar va hikoyalar aytib berishadi. Bobo-yu buvilarimiz aytgan ertaklaridan o’tmishimiz ko’z o’ngimizda gavdalanadi.
        Men Qarshi shahridagi Alisher Navoiy mahallasida yashayman. Mahallamiz obod. Mustaqil O’zbekistonimiz ko’rkiga ko’rk, chiroyga chiroy qo’shib turuvchi mahallalardan biri. Mahallamizda o’nlab yoshlari to’qson bilan to’qnashib, yuz bilan yuzlashishga chog’langan nuroniy otaxon-u, munis onaxonlarimiz istiqomat qiladilar. Ularning oralarida mening ham buvijonim va bobojonim borlar. “Qarisi bor uyning pari bor” deganlaridek, mahallamiz fayzga to’la. Chunki mahalla odamlariga pand-u nasihat qilib turuvchi qariyalarimiz bor. Masalan, mening bobom va buvim o’z yaqinlariga hamda o’zi bilagan xalqning qalbiga shukronalik hissini singdirish uchun astoydil bel bog’laganlar. Bobomning aytishlariga qaraganda, ularning yoshlik davrlari biznikidek tinch va osoyishta o’tmagan ekan. Biz tengi bola bo’lganlaridanoq qo’llari mehnatdan chiqmay timay ishlagan, oilalarini g’amini yegan ekanlar. Chunki bobomning bolalik yillari ikkinchi jahon urush yillariga to’g’ri kelgan ekan. Bobomning yuzlaridagi ajinlar boshlaridan qanchadan-qancha qiyinchiliklar o’tganidan dalolat berib turadi.
       “Og’ir yillar edi. O’sha paytda qish juda qattiq kelgan edi. Ba’zi xonadonlarning qozoni arang qaynasa, ba’zilariniki umuman  qaynamasdi. Ko’chaga bir burda non topish maqsadida chiqar, boylarning uyida cho’rilik qilar edik. Ular esa bir tiyin bergisi kelsa berar yoki, arzimagan narsaga bahona topib, mehnatimiz uchun haq to’lamas edi. Oilada to’ng’ich farzand bo’lganim sababli, otam urushga ketganligi sababli butun oilamizni boqishdek og’ir yuk meni yelkamga tushdi. To’qqiz nafar edik. Uchta ukam va to’rtta singlim bor edi. Bir amallab kun kechirar edik. Otam urushga ketganidan bir yarim yil o’tib, undan qora xat keldi. Yashashimiz yanada og’rlashdi. Otamga qarashli bir parchagina yerni ham hukumat tortib oldi. Qattiq kelgan qish bizni bir singlim va onamdan ayirdi. Bu ishlardan so’ng qanchalik hayotdan to’ygan bo’lmaylik baribir yashashga majbur edik. Chunki o’z mustaqilligimizni qo’lga kiritish maqsadida chin dildan harakat qilar edik, o’qib o’rganar edik. 1960-1965-yillarga kelib yashash sharoiti qisman yaxshilandi. Shunday bo’lsada bizni kamsitishlari yuragimizni tilka — pora qilar edi. Lekin, men ulg’aygan edim qo’limda ishim bor edi. Mendan keyingi ukam tadbirkorlik yo’lini tanladi. Uning ishlari yurishgandan yurishib ketdi, lekin birdan… Bo’yniga ne-ne tuhmatlarni yuklab 1967-yil 17-dekabr kuni uni qamoqqa olishdi. Garchi, singillarim turmushga chiqqan bo’lsada bizning eski uyimizga tez-tez kelib, holimizdan habar olishardi. Ukam qamalgach oradan bir oy o’tdi. 27-yanvar kuni ukam qamoq azoblariga dosh bera olmay, olamdan otgani haqidagi shum xabar keldi. Bu esa yuragimga yana bir bor tikan sanchdi. Oradan yillar o’tdi… Xalqimiz o’z o’zbek tilimizda bemalol so’zlashadigan bo’ldi. Mustaqillik… Undan keyingi qilingan ishlar, yaratilgan shart-sharoitlar haqida qancha gapirsam shuncha oz. Bolalarim sizlar bu imkoniyatlardan to’g’ri foydalaning! O’sha davrning qiyinchiliklari hech kimning boshida tushmasin”- deb ko’zlariga yosh oladilar bobojonim. Bu qilgan nasihatlari boshdan kechirganlarini bilish biz uchun foydali. Zero, ular xalqimiz boshidan o’tkazgan ishlarning tirik guvohlari.                  
                                        Og’ir kunlaringiz orqada qoldi,
                                         Mana qora kunlar bugun yo’qoldi
                                         Farzandlar qo’llaridan ishingiz oldi
                                        Loyiqdir siz uchun nihol eksalar
                                        E’zoz ehtiromga loyiq keksalar.
       Buvijonim pedagog o’qituvchi bo’lganlar. Hozirda barcha qariyalar qatori nafaqadalar. Olgan nafaqalarini deyarli hammasini bizga kitob sovg’a qilish-u, kitob olib berish uchun sarf etadilar. Buvimning oldilarida bo’lsam kitob o’qishning xojati ham yo’q. Negaki, buvimning har bitta aytgan so’zlaridan bir olam ibrat-u, ilm bor. Ayniqsa, ularning aytgan ertaklari juda qiziqarli. Mahallamiz bolalari ularni ertakchi buvi deb atashadi. Yaqinda buvim bizga bir hikoya so’zlab berdilar:
      “Nosir degan bola shirinlikni juda yaxshi ko’radi. Kattalardan birortasi ish buyursa: “- Qand bersangiz qilaman”,- deb javob beradi. Qand bermasangiz ish qilmaydi. Bir kuni Nosirjonning buvisi to’satdan kasal bo’lib qoldi.
       Nosirjonning dadasi bilan oyisi ishda bo’lganligi sababli qo’shnilar darrov shifokor chaqirib kelishdi.
       Shifokor bemorga har xil dorilar yozib berdi:
-          Qoningiz kamayib ketibdi, ko’proq shirinlik yeng, -deb tayinlab ketdi.
 Kechga yaqin tushakda yotgan buvisining qorni ochdi. U stol ustida turgan termosni olib piyolaga choy quydi. Keyin, rasmli kitob o’qib o’tirgan nabirasiga qaradi:
-          Nosirjon, qanddonni olib kelib bergin, choy ichmoqchiman, — dedi.
-          Qand bersangiz olib kelib beraman, — dedi. Nosirjon odati bo’yicha.
-          Mayli, bolam, beraman, beraman, — dedi buvisi .
 Nosirjon qanddonni buvisiga olib borib berdi. Buvisi qanddonni ochsa, ichida bittagina qand qolgan ekan, olib Nosirjonga berdi. Nosirjon qandni og’ziga soldi-da, parvoyi-falak o’tirib, yana rasmli kitobchasini varaqlay boshladi. Bu esa uning o’zidan kattalarga bo’lgan xurmati yo’qligini ko’rsatib berdi.“
      Shu yoki shunga o’xshash ibratli hikoya-yu rivoyatlari bilan bizlarni xushnud qiluvchi buvijonim deyarli mahallamizdagi ko’plab odamlarni xat-savodini chiqarganlar. Mahallamiz odamlari ular bilan doimo faxrlanib yurishadi. Bundan tashqari buvijonim mahallamizning faol fuqarolardan birilar. Ular mahallamizning obodonlashtirish ishlariga mas’ullar. Munis buvijonim biz yoshlarni yig’ib, mahallamizni ko’kalamzorlashtirish maqsadida ko’chalarga turli ko’chatlar va gullar ektirganlar. Men buvijonimni juda yaxshi ko’raman. Ularning har bir aytgan so’zlarini qulog’imga ilib olishga harakat qilaman. Chunki buvijonimning bir bor aytgan sodda so’zlarida olam-olam ma’no bor.
                                      Lablardan so’z emas bollar tomadi
                                      Qalblarga g’urur va shu’ur soladi
                                       “-Ilohim xalqimning kelsin omadi”
                                       Degan duolarga unvon bersalar,
                                       E’zoz ehtiromga loyiq keksalar.
       Oila tinch bo’lgan yurtda farovonlik, rivojlanish bo’ladi. Xalqimiz orasida qo’llari duoga ochiq keksalarimiz bor ekanlar yurtimiz tinch, osmonimiz musaffo bo’ladi. Chunki ularning qilgan ezgu tilaklari doimo ijobat bo’ladi. Shunday ekan keksalarga hurmat ko’rsatish barchamiz uchun ezgu insoniy fazilat hamda burch hisoblanadi. Shu sabab 2015-yil yurtboshimiz tomonidan “Keksalarni e’zozlash yili” deb e’lon qilindi. Joriy yilda keksalarga e’zoz ehtirom ko’rsatish, ularni asrab avaylash muhim ahamiyat kasb etmoqda. Jumladan, 2015-yilda “Keksalarni e’zozlash yili” davlat dasturi qabul qilindi. Ushbu yilda front ortida hizmat qilgan bobo-yu buvijonlarimizni moddiy va ma’naviy tomondan rag’batlantirdilar. Ularning qilgan mehnatlari munosib taqdirlandi.
  Shu o’rinda shior Hisravning “Keksalarni e’zozla – suyangan tog’ing, buni tushunarsan qarigan chog’ing” degan hikmatli so’zlari yodimizga tushadi. Zero, men shunday oq ko’ngil va ezgu insonlarning avlodi ekanligimdan faxrlanaman.
                                       Qachonlardir bizdek edilar,
                                        Elning, yurtning g’amin yedilar
                                        Neki balo ko’krak kerdilar,
                                       Har bir tongni savobdan boshlang
                                       Keksalarni e’zozlab yashang.
      Yosh avlodni yuksak ma’naviyatli qilib tarbiyalash, ularning qalbiga mehr-oqibat, insoniy fazilatlar va yana bir qator ezgu xislatlarni singdirishda qariyalarimizning hissalari katta. Ularning yoshiga yetib, ular kabi fozil insonlar bo’lib yetishish barchamizga nasib etsin!
                                       Har kimning ham sochlariga oq tushsin
                                       Ajin tushsin, yuzlariga dog’ tushsin.
                                       Har kimning ham quvvat ketib belidan
                                       Qo’llariga aso bir tayoq tushsin!
                                                                                                (Muhammad Yusuf)
   Qashqadaryo viloyati Qarshi shahar 29-umumiy o’rta ta’lim maktab 7-“A” sinf o’quvchisi Eshdavlatova Muxlisabonu Baxodir qizi
 
 Telefon raqam: +998912161512 

Mening bobom va buvim mahallamiz faxri

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
                             Mening bobom va buvim-mahallamiz faxri
                                                    Reja:
1.Og’ir o’tmishimiz tirik guvohlari.
2.Bir so’zda-bir olam ma’no.
3.E’zoz qilgan e’zoz topadi.
                                              “Ma’lumki, o’zlikni anglash milliy ong va tafakkurning ifodasi,
                                                avlodlar o’rtasidagi ruhiy – ma’naviy bog’liqlik orqali namoyon
                                                bo’ladi”.
                                                                                                             (Islom Karimov)
       “Bir bor ekan, bir yo’q ekan “, bu so’zlarni eshitganimizda qalblari ezgu umidlarga to’la bobo-yu buvijonlarimiz yodimizga tushadi. Ular bizga ko’plab rivoyatlar, ertaklar va hikoyalar aytib berishadi. Bobo-yu buvilarimiz aytgan ertaklaridan o’tmishimiz ko’z o’ngimizda gavdalanadi.
        Men Qarshi shahridagi Alisher Navoiy mahallasida yashayman. Mahallamiz obod. Mustaqil O’zbekistonimiz ko’rkiga ko’rk, chiroyga chiroy qo’shib turuvchi mahallalardan biri. Mahallamizda o’nlab yoshlari to’qson bilan to’qnashib, yuz bilan yuzlashishga chog’langan nuroniy otaxon-u, munis onaxonlarimiz istiqomat qiladilar. Ularning oralarida mening ham buvijonim va bobojonim borlar. “Qarisi bor uyning pari bor” deganlaridek, mahallamiz fayzga to’la. Chunki mahalla odamlariga pand-u nasihat qilib turuvchi qariyalarimiz bor. Masalan, mening bobom va buvim o’z yaqinlariga hamda o’zi bilagan xalqning qalbiga shukronalik hissini singdirish uchun astoydil bel bog’laganlar. Bobomning aytishlariga qaraganda, ularning yoshlik davrlari biznikidek tinch va osoyishta o’tmagan ekan. Biz tengi bola bo’lganlaridanoq qo’llari mehnatdan chiqmay timay ishlagan, oilalarini g’amini yegan ekanlar. Chunki bobomning bolalik yillari ikkinchi jahon urush yillariga to’g’ri kelgan ekan. Bobomning yuzlaridagi ajinlar boshlaridan qanchadan-qancha qiyinchiliklar o’tganidan dalolat berib turadi.
       “Og’ir yillar edi. O’sha paytda qish juda qattiq kelgan edi. Ba’zi xonadonlarning qozoni arang qaynasa, ba’zilariniki umuman  qaynamasdi. Ko’chaga bir burda non topish maqsadida chiqar, boylarning uyida cho’rilik qilar edik. Ular esa bir tiyin bergisi kelsa berar yoki, arzimagan narsaga bahona topib, mehnatimiz uchun haq to’lamas edi. Oilada to’ng’ich farzand bo’lganim sababli, otam urushga ketganligi sababli butun oilamizni boqishdek og’ir yuk meni yelkamga tushdi. To’qqiz nafar edik. Uchta ukam va to’rtta singlim bor edi. Bir amallab kun kechirar edik. Otam urushga ketganidan bir yarim yil o’tib, undan qora xat keldi. Yashashimiz yanada og’rlashdi. Otamga qarashli bir parchagina yerni ham hukumat tortib oldi. Qattiq kelgan qish bizni bir singlim va onamdan ayirdi. Bu ishlardan so’ng qanchalik hayotdan to’ygan bo’lmaylik baribir yashashga majbur edik. Chunki o’z mustaqilligimizni qo’lga kiritish maqsadida chin dildan harakat qilar edik, o’qib o’rganar edik. 1960-1965-yillarga kelib yashash sharoiti qisman yaxshilandi. Shunday bo’lsada bizni kamsitishlari yuragimizni tilka — pora qilar edi. Lekin, men ulg’aygan edim qo’limda ishim bor edi. Mendan keyingi ukam tadbirkorlik yo’lini tanladi. Uning ishlari yurishgandan yurishib ketdi, lekin birdan… Bo’yniga ne-ne tuhmatlarni yuklab 1967-yil 17-dekabr kuni uni qamoqqa olishdi. Garchi, singillarim turmushga chiqqan bo’lsada bizning eski uyimizga tez-tez kelib, holimizdan habar olishardi. Ukam qamalgach oradan bir oy o’tdi. 27-yanvar kuni ukam qamoq azoblariga dosh bera olmay, olamdan otgani haqidagi shum xabar keldi. Bu esa yuragimga yana bir bor tikan sanchdi. Oradan yillar o’tdi… Xalqimiz o’z o’zbek tilimizda bemalol so’zlashadigan bo’ldi. Mustaqillik… Undan keyingi qilingan ishlar, yaratilgan shart-sharoitlar haqida qancha gapirsam shuncha oz. Bolalarim sizlar bu imkoniyatlardan to’g’ri foydalaning! O’sha davrning qiyinchiliklari hech kimning boshida tushmasin”- deb ko’zlariga yosh oladilar bobojonim. Bu qilgan nasihatlari boshdan kechirganlarini bilish biz uchun foydali. Zero, ular xalqimiz boshidan o’tkazgan ishlarning tirik guvohlari.                  
                                        Og’ir kunlaringiz orqada qoldi,
                                         Mana qora kunlar bugun yo’qoldi
                                         Farzandlar qo’llaridan ishingiz oldi
                                        Loyiqdir siz uchun nihol eksalar
                                        E’zoz ehtiromga loyiq keksalar.
       Buvijonim pedagog o’qituvchi bo’lganlar. Hozirda barcha qariyalar qatori nafaqadalar. Olgan nafaqalarini deyarli hammasini bizga kitob sovg’a qilish-u, kitob olib berish uchun sarf etadilar. Buvimning oldilarida bo’lsam kitob o’qishning xojati ham yo’q. Negaki, buvimning har bitta aytgan so’zlaridan bir olam ibrat-u, ilm bor. Ayniqsa, ularning aytgan ertaklari juda qiziqarli. Mahallamiz bolalari ularni ertakchi buvi deb atashadi. Yaqinda buvim bizga bir hikoya so’zlab berdilar:
      “Nosir degan bola shirinlikni juda yaxshi ko’radi. Kattalardan birortasi ish buyursa: “- Qand bersangiz qilaman”,- deb javob beradi. Qand bermasangiz ish qilmaydi. Bir kuni Nosirjonning buvisi to’satdan kasal bo’lib qoldi.
       Nosirjonning dadasi bilan oyisi ishda bo’lganligi sababli qo’shnilar darrov shifokor chaqirib kelishdi.
       Shifokor bemorga har xil dorilar yozib berdi:
-          Qoningiz kamayib ketibdi, ko’proq shirinlik yeng, -deb tayinlab ketdi.
 Kechga yaqin tushakda yotgan buvisining qorni ochdi. U stol ustida turgan termosni olib piyolaga choy quydi. Keyin, rasmli kitob o’qib o’tirgan nabirasiga qaradi:
-          Nosirjon, qanddonni olib kelib bergin, choy ichmoqchiman, — dedi.
-          Qand bersangiz olib kelib beraman, — dedi. Nosirjon odati bo’yicha.
-          Mayli, bolam, beraman, beraman, — dedi buvisi .
 Nosirjon qanddonni buvisiga olib borib berdi. Buvisi qanddonni ochsa, ichida bittagina qand qolgan ekan, olib Nosirjonga berdi. Nosirjon qandni og’ziga soldi-da, parvoyi-falak o’tirib, yana rasmli kitobchasini varaqlay boshladi. Bu esa uning o’zidan kattalarga bo’lgan xurmati yo’qligini ko’rsatib berdi.“
      Shu yoki shunga o’xshash ibratli hikoya-yu rivoyatlari bilan bizlarni xushnud qiluvchi buvijonim deyarli mahallamizdagi ko’plab odamlarni xat-savodini chiqarganlar. Mahallamiz odamlari ular bilan doimo faxrlanib yurishadi. Bundan tashqari buvijonim mahallamizning faol fuqarolardan birilar. Ular mahallamizning obodonlashtirish ishlariga mas’ullar. Munis buvijonim biz yoshlarni yig’ib, mahallamizni ko’kalamzorlashtirish maqsadida ko’chalarga turli ko’chatlar va gullar ektirganlar. Men buvijonimni juda yaxshi ko’raman. Ularning har bir aytgan so’zlarini qulog’imga ilib olishga harakat qilaman. Chunki buvijonimning bir bor aytgan sodda so’zlarida olam-olam ma’no bor.
                                      Lablardan so’z emas bollar tomadi
                                      Qalblarga g’urur va shu’ur soladi
                                       “-Ilohim xalqimning kelsin omadi”
                                       Degan duolarga unvon bersalar,
                                       E’zoz ehtiromga loyiq keksalar.
       Oila tinch bo’lgan yurtda farovonlik, rivojlanish bo’ladi. Xalqimiz orasida qo’llari duoga ochiq keksalarimiz bor ekanlar yurtimiz tinch, osmonimiz musaffo bo’ladi. Chunki ularning qilgan ezgu tilaklari doimo ijobat bo’ladi. Shunday ekan keksalarga hurmat ko’rsatish barchamiz uchun ezgu insoniy fazilat hamda burch hisoblanadi. Shu sabab 2015-yil yurtboshimiz tomonidan “Keksalarni e’zozlash yili” deb e’lon qilindi. Joriy yilda keksalarga e’zoz ehtirom ko’rsatish, ularni asrab avaylash muhim ahamiyat kasb etmoqda. Jumladan, 2015-yilda “Keksalarni e’zozlash yili” davlat dasturi qabul qilindi. Ushbu yilda front ortida hizmat qilgan bobo-yu buvijonlarimizni moddiy va ma’naviy tomondan rag’batlantirdilar. Ularning qilgan mehnatlari munosib taqdirlandi.
  Shu o’rinda shior Hisravning “Keksalarni e’zozla – suyangan tog’ing, buni tushunarsan qarigan chog’ing” degan hikmatli so’zlari yodimizga tushadi. Zero, men shunday oq ko’ngil va ezgu insonlarning avlodi ekanligimdan faxrlanaman.
                                       Qachonlardir bizdek edilar,
                                        Elning, yurtning g’amin yedilar
                                        Neki balo ko’krak kerdilar,
                                       Har bir tongni savobdan boshlang
                                       Keksalarni e’zozlab yashang.
      Yosh avlodni yuksak ma’naviyatli qilib tarbiyalash, ularning qalbiga mehr-oqibat, insoniy fazilatlar va yana bir qator ezgu xislatlarni singdirishda qariyalarimizning hissalari katta. Ularning yoshiga yetib, ular kabi fozil insonlar bo’lib yetishish barchamizga nasib etsin!
                                       Har kimning ham sochlariga oq tushsin
                                       Ajin tushsin, yuzlariga dog’ tushsin.
                                       Har kimning ham quvvat ketib belidan
                                       Qo’llariga aso bir tayoq tushsin!
                                                                                                (Muhammad Yusuf)
   Qashqadaryo viloyati Qarshi shahar 29-umumiy o’rta ta’lim maktab 7-“A” sinf o’quvchisi Eshdavlatova Muxlisabonu Baxodir qizi

Mening bobom va buvim mahallamiz faxri

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
Rеja:
1.Xotira –abadiy, qadr  -muqqaddas.
2Kеksalarimiz –azizlarimiz.
3.E'zoz. extiromga loyiq kеksalar.
            Ona yurt faxrimiz.iftixorimiz.
            Navqiron vatanning ulug’vorimiz.
            Bu  yorug’ kunlarning bunyodkorimiz.
            Zaxmatlar huzurin  ko’ring ,kеksalar.
           Qarilik gashtini  suring ,kеsalar
                                               (Ziyod Olov)            
O’tganlarni yod etish,  jasorat va xayrli ishlarni yosh avlodga ibrat qilib ko’rsatish xalqimizga xos xislatdir. Har yili 9-may sanasida nishonlanayotgan ”Xotira va qadrlash  kuni “yurtdoshlarimiz hayotida muhim ahamiyat kasb etib, barcha maskanlarda ajdodlarimiz yodga olinadi va kеksalarga alohida ikrom  ko’rsatiladi .Mamlakatimizda kеksalarga e'tibor va g’amxo’rlik hurmat –e'tirom, mеhr –oqibat ko’rsatish ma'naviy hayotimizning ajralmas qismiga aylangan. Prеzidеntimiz tomonidan 2015-yilni  “ Kеksalarni e'zozlash yili “ e'lon qilindi. Muhtaram  Prеzidеntimiz tomonidan 2015-yil 18-fеvraldagi “Kеksalarni e'zozlash yili “ Davlat dasturi to’risidagi qaror bеlgilandi. 2015 yil 19 fеvraldagi “ O’zbеkiston Rеspublikasi fuqolari -1941-1945 yillardagi urush va mеhnat  fronti faxriylarini “ Ikkinchi jahon urushidagi g’alabaning 70 yilligi “ esdalik yubеlеy mеdali bilan mukofotlash to’g’risidagi qaror qabul qilindi. Qariyalarimiz nafaqat   Xotira va qadrlash kuni munosabati  bilan, balki hamisha davlatimiz rahbari va hukumatimizning chеksiz g’amxo’rligidan  bahramand bo’lib yashamoqdalar. Kеksalarni e'zozlash yilida bu e'tibor yanada kuchaydi .   
            Xalqimizda “ Xotira  abadiy, qadr-muqaddas “, dеgan hikmatli so’zlar bor. Biz  bu so’zlarni takror- takror aytganimizda ,yuragimizda ajib bir xislat paydo bo’ladi .
            O’zbеkistondеk  jannatmonand diyorda tug’ilib, bag’ri kеng va mеhri daryo insonlar orasida yashayotganimdan faxrlanaman .Yurtimizda tinchlik – osoyishtalik doimo barqaror bo’lsin, xalqimiz farovonligi yanada yuksalavеrsin   .
            Siz duo qilsangiz, bo’lgay ijobat ,
            Gullar izingizda fayzu –barokat. 
            O’zingiz donishmand ,so’zingiz hikmat,
            Davr kеldi-qandingiz uring,kеksalar
            Qarilik gashtini suring kеksalar.
                                                    (Ziyod Olov)
            Mеn bobojonim va buvijonim haqida gapirishdan oldin aytmoqchiman-ki ,ular haqida gapirish, mеn uchun sharaf. Mеning bobojonim va buvijonimlar  o’qituvchilar sulolasidan. Mеning bobom  Qodirov Shukur Qodirovich 1930 yil 29 may Qarshi shahrida tug’ilganlar. Ma'lumotlari oliy. Qarshi Davlat Pеdogogika institutida o’qiganlar. Hozirgi kunda mеn o’qiyotgan 29- umumiy o’rta ta'lim maktabida matеmatika fanidan dars bеrganlar. Bobojonim  Ikkinchi jahon urushini ham o’z ko’zlari bilan ko’rganlar. Bobojonim ta'lim sohasida    42-yil ishladilar. Buvijonim- bobojonimning hikoyalarini eslab, bizga gapirib bеradilar...
            ---Urushning nomi uchsin, -dеb gap boshlaydilar buvijonim.
            ---Urush dеb, qanchadan – qancha odamlar vafot etdi. qancha oilalar parokanda bo’ldi. Bolalar yеtim qoldi ...- dеb ko’lariga yosh oladilar buvijonim .
            Mana “ Dorilomon kunlar qadri “ kеldi. Hayotimiz tinch va osuda .   Bobojonim 1995 yil 29- oktyabrda vafot etdilar.
            Buvijonim – Hamraеva Malika Murodovna 1936 yil 9-fеvralda tug’ilganlar. Buvijonim ham  Qarshi Davlat Pеdogogika Inistitutida tahsil  olganlar. Buvijonim ham 29- umumiy o’rta ta'lim maktabida boshlang’ich ta'limda dars bеrganlar. Buvijonim 33 – yil o’quvchilrga  ta'lim bеrdilar. Mеning xokisor va kamtarin buvijonim har doim bizga ertaklarni, tеz aytishlarni, laparlarni o’rgatadilar. Samo tog’idеk  g’uj-g’uj bo’lib, qorong’i tunlarni yoritib turuvchi yulduzlarni nomma-nom sanab, sayroqi qushlar turlarini mеnga tanitgan ham, erta bahor  ayvonimizda qurgan inlarga qanot qoqib qaytadigan qaldirg’ochning hissiyotlari haqidagi rivoyatlarni takror –takror so’zlab bеrgan ham buvijonim!
                                                           Q A R I Y A .
 
                       Xonadonim parisi,
                       Duoguyim, panohim ,
                       Baxtimga omon bo’ling
                       Buvijonim, ilohim .
                       Uyning to’ri sizniki
                       Biz doimo ta'zimda
                       Quvonch  shodlik bizniki
                       Qiyqiramiz ba'zimda..
                       Kеch kеlsak koyisangiz
                       Xijolatdan o’lamiz.
                       Qaytar dunyo dеydilar
                       Biz ham bobo-buvi bo’lamiz  .                                                                                                                                                                                                                          .                                      (M.Yupova)
            Otam  Qodirov Ilyos Shukurovich ham  o’qituvchi. Ma'lumoti oliy. Hozirgi kunda Qarshi Davlat Pеdagogika Kollеjida fizika – matеmatika fanidan dars bеradilar. Ammam Qodirova Zumrad Shukurovna. Ma'lumoti oliy. Hozirgi kunda 29-umumiy o’rta ta'lim maktabida boshlang’ich  ta'limida ishlab kеlmoqdalar. Onam  Xatamova Zulayxo Xolmurodovna 29- umumiy o’rta ta'lim maktabida hisobchi bo’lib ishlaydilar .
            Bizntng mahallamizga Alisher  Navoiy nomi bеrilgan. Mahallamizda Navoiy bobomizga o’xshagan nuroniy bobo va buvilarimiz bor .Ular o’zlarining pand-nasihatlari bilan, bizlarni har doim xushnud qiladilar .
            Qarilikni donolik bеzar, yoshlikni – kamtarlik.
            (maqol)
            “Har qanday jamiyatning yaxshi ulug’ odamlariga  bo’lgan e'tibori va g’amxo’ligi uning madaning va ma'naviy darajasini bеlgilaydi “- dеb ta'kidlaydi muhtaram prеzdеntimiz I.Karimov. Bu gaplar albatta, haqiqat bor, buvijonim mеnga bir rivoyat aytib bеrganlar… “ Bir bor ekan, bir yo’q  ekan .
            Qadimda bir badjahl, yomon podsho bo’lgan ekan. U bir kuni, hamma qariyalarni o’ldirishni buyuribdi. Lеkin shunda bir yigit otasini yashirib olib qolibdi. Bir kuni podshoh sayohatga chiqibdi, bir daryo bo’yiga borsa , daryo ichidan oq marjon ko’rinibdi. Podsho odamlarga  uni olishni buyuribdi. Lеkin hеch kim shuncha urunsa ham, ola olmabdi. Podsho xalqiga jarchi qo’yib, murojat qilibdi.  Lеkin hеch kim topa olmabdi. Faqat otasi tirik qolgan yigitgina, bu jumboqning sirini bilibdi. Shunda u podshohdan bir qoshiq qonidan kеchishini so’rab, otasi  topganligini aytibdi .
            -Daryodagi ko’ringan narsa bu soya, daraxtdagi qushning tuxumi ekaligini aytadi. Shunda podshoh tushunadi-ki ,  “ Qarisi bor uyning parisi bor “ ekanligini biladi .
            “ Har bir ishning savobdan boshlang, kеksalarni e'zozlab yashang “. “ Qariyalar –xonadonlarimizning fayzi va farishtasi “, -dеgan hikmatli so’zlarda sirli, chuqur ma'no bor.  Haqiqatdan ham, qaysi xonadonda  nuroniy bobojonlar va buvijonlar bo’lsa, bu oilada, albatta, fayzi –baraka, farovonlik, ahillik bo’lishini yaxshi bilamiz.
            Kеling yoshlar, qariyalarimizni qadrlaylik!  Ularni har doim duolarini olib, mutaqil O’zbеkistonimizni yanada mustahkam, farovon, barhayot bo’lishiga o’z hissamizni qo’shaylik !  Kеksayganda  hurmat – e'tibor ko’rish  insonning umriga – umr qo’shar ekan. Ilohim tinch –osoyishta, yoruq, dorilomon kunlarimizga ko’z tеgmasin  !
                       Dasturxonning to’ri yarashar sizga ,
                       Cho’ponlarning so’zi yarashar sizga ,
                       Yarashar ajin ham sizga alqissa .
                       Choydan  ho’pdab  suhbat quring kеksalar
                       Qarilik gashtini suring, kеksalar .
                       Mo’tabar, nuroniy onaxonlarim,
                       Piri  badavlatim otaxonlarim .
                       Dunyo tinchin so’rab turgan jonlarim ,
                       Dunyo turguncha turing ,  kеksalar ,
                       Qarilik gashtini suring ,  kеksalar .
 
            Qashqadaryo Viloyati Qarshi shahar 29- umumiy o’rta ta'lim maktabi  9 –“ D” sinf o’quvchisi  Shukurov Abbos  Ilyos o’g’li .

Кадры, которые были запрещены в Советском Союзе. Будоражащие снимка крови

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
Во время Великой Отечественной войны 1941-1945 годов на Восточном фронте работали многие иностранные корреспонденты. Нужно отдать должное смелости тех, кто не покидал пост и выполнял свои обязанности, несмотря на риск больше никогда не вернуться домой. По-настоящему преданные своему делу журналисты, в особенности фотографы, умудрялись попасть в самый центр событий и выйти оттуда живыми. С собой они приносили весьма ценные кадры, которые впоследствии стали одним из немногочисленных источников знаний о трагических событиях того времени. Эти снимки ценны как достоверный источник информации, так как во времена Советского Союза действовала информационная пропаганда, и многие из них было запрещено распространять.
 
Три советские женщины-партизанки.

Махмудов Рожан

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
1925 — 27.09.1943
Герой Советского Союза

Махмудов Рожан (Равшан Махмудович) – стрелок 1-го стрелкового батальона 1323-го стрелкового полка 415-й стрелковой дивизии 89-го стрелкового корпуса 61-й армии Центрального фронта, красноармеец.

Марупов Зубайдулло

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
914 — 06.11.1964 Полный Кавалер ордена Славы Марупов Зубайдулло — наводчик 45-мм орудия 568-го стрелкового полка 149-й стрелковой дивизии 3-й гвардейской армии 1-го Украинского фронта, сержант — на момент представления к награждению орденом Славы 1-й степени.

Ғалаба куни...

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
Ҳар бир давлат тарихида инсонларни боғловчи ва ажратувчи, яхши ва ёмон, шунингдек, ички туғёнларни уйғотувчи даҳшатли ёхуд, аксинчса, хурсандчилик онлар мавжуд. Ўзбекистон Мустақиллиги айнан шундай хурсандчилик палласи бўлди ва мамлакатимизда тинчлик ва фаровонлик ҳукм сураётгани севинарлидир, албатта. Бунан роппа-роса 70 йил аввал 9-май — мамлакатимиз тарихидаги энг бахтли кунлардан бири бўлди. Ушбу қувонарли ҳодиса, яъни истиқлолга эришишимизда ўз ҳиссисини қўшган аждодларимизни хотирлаб, довюрак фотожурналистлар томонидан олинган архив суратларини кўриб чиқсак.

Avezmuratov Rahim

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
09/05/1924 — 16/12/1983
shon-shuhrati ordeni соҳиби

A vezmuratov Rahim — guruh rahbari Guards miltiq Regiment (77 soqchilari Rifle Division, 69-armiya, 1 Belorussian Front) 215th, Guard Xodimlar serjanti -. Glory 1-darajali ordeni mukofotlash to'g'risida taqdim vaqtida Born 9 dehqon oilasida qishlog'ida hozirgi O'zbekiston Kengashi Buyrachi Shovot tuman Xorazm viloyati yilda 1924 May. O'zbekiston.

Abdullayev Urunbay

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
04/18/1912 — 15/08/1989
Sovet Ittifoqi Qahramoni

A bdullaev Urunbay -. shooter 1-miltiq Company 375 th polkning, 219th o'qchi Division Idritsa 3 Shock armiyasi 2 Baltic Front, Qizil Armiya U qishloqda hozir Bagyabsky To'rtko'l Qoraqalpog'iston Avtonom Tuman ichida 1912 5 (18) aprel tug'ilgan bir dehqon oilasida O'zbekiston Respublikasi. O'zbekiston. Boshlang'ich ta'lim. Fermada ishlagan.

Abdullayev Samig Fayzulovich

"9-май Хотира ва қадрлаш куни"
Жамият
1998 — 25/10/1917
Sovet Ittifoqi qahramoni

A bdullaev Samig Fayzulovich -. Shimoliy Kavkaz frontini guruh rahbari 97 alohida yonilg'i muhandis artilleriya, serjant U dehqon oilasida Toshkent (O'zbekiston) 12 (25) oktyabr 1917 tug'ilgan. O'zbekiston. U maktabda va Toshkent San'at kollejining 7 sinflar bitirdi. armiyasi 1938 yildan beri. U piyoda. Xizmat iyun 1941 Ulug' Vatan urushi a'zosi. A 97 alohida yonilg'i muhandis bataloni qo'mondoni vazifasini bajargan (Shimoliy Kavkaz Front) daryo Kuban va OK yarimoroli quyi oqimida ozod bilan, kuzda 1943 yilda kiritgan. Qorong'i kechada dushman olov ostida Red istihkâm erleri qishlog'i yaqinida Sentyabr 16, 1943 topildi va 97 dushman minalar otib. Ulardan 37 Abdullaevni neytrallanadi. path tank uchun ochildi. Lekin tez brigadasi oldin, yangi to'siq: nemislar daryo ustida ko'prik portlatib. Filial Abdullayev dushman olov ostida uch soat feribot ta'mirlangan va tanklar oldinga chiqdi. Ertasi kuni Abdullayev shaxsan boshqa ko'prik portlash ogohlantirdi. Brave minachi ko'prik, oyoqlari sudralib va bir tutam sug'urta kesib. Ushbu vazifani bajarishda Abdullayev yaralangan, ammo jang maydonini tark qilmadi. Kashf va 39, shu jumladan, turli turdagi atrofida 3000 minalar, vayron dushman olov ostida 9 oktyabr serjant S.F.Abdullaev 16 sentyabrdan davrida qarshi muomala qurilmalar va tentaklik-34 hayron o'rnatilgan. jasorat va qahramonlik uchun nemis bilan jang -fashistskimi bosqinchilari, SSSR Oliy Soveti May 16 rayosati, 1944 serjant Abdullayev Samig Fayzulovichu Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoniga va Lenin va medali «Gold Star» (№4385) ordeni bilan taqdirlangan. Urushdan so'ng, mutaxassis S.F.Abdullaev xizmatdan ozod. O'zbekiston rassomlar uyushmasi rahbari sifatida 10 yil, 1956 yilda, u O'zbekiston Davlat San'at muzeyi direktori bo'lib ishlagan. Toshkentda yashagan. U 1998 yilda vafot etdi. O'zbekiston SSR xizmat ko'rsatgan artist. U Lenin ordeni, Qizil bayroq ikki farmoyishlariga, 2 daraja, «hurmat Belgisi nishoni» va medallar 2 farmoyishlari of Vatan urushi Vatan urushi 1st Class Tartibning 2 farmoyishlari bilan taqdirlangan.